پس از اینکه در سال ۱۹۷۴ هایله سلاسی، رهبر اتیوپی از سال ۱۹۳۰، در یک کودتای نظامی برکنار شد، حاکمان جدید اتیوپی رژیمی مارکسیستی را تأسیس و خود را با اتحاد جماهیر شوروی متحد و هزاران نفر از مخالفان سیاسی خود را اعدام کردند. خشکسالی‌های شدید و جنگ با سومالی در دهه ۱۹۸۰، قحطی را برای مردم اتیوپی به ارمغان آورد و منجر به جنبش‌های استقلال‌طلبانه و درگیری‌های داخلی قابل توجه در مناطق تیگره و اریتره شد. در اوایل سال ۱۹۹۱، جبهه دموکراتیک انقلابی خلق اتیوپی (EPRDF)، ائتلافی از سازمان‌های شورشی با هدایت تیگره به رهبری ملس زناوی، به موفقیت‌های واقعی رسید و ارتش اتیوپی را شکست داد. دیکتاتور نظامی، هایله ماریام منگیستو، پس از آن مجبور به فرار از کشور شد. در بحبوحه مذاکرات آتش‌بس در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۹۱، تانک‌های جبهه دموکراتیک انقلابی خلق اتیوپی عملاً بدون هیچ مخالفتی وارد آدیس آبابا شدند. کمی پس از آن، یک دولت انتقالی به ریاست جمهوری ملس زناوی تشکیل شد. در ماه ژوئیه، یک قانون اساسی دموکراتیک جدید تدوین و استقلال اریتره به رسمیت شناخته شد؛ بدون اینکه حادثه‌ای رخ دهد.
◇ مرتبط
