نبرد بئرشبع ((به ترکی استانبولی: Birüssebi Muharebesi)، (به آلمانی: Schlacht von Beerscheba)) در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۷ درگرفت؛ هنگامی که نیروی اعزامی مصر (EEF) وابسته به امپراتوری بریتانیا به پادگان گروه ارتش یلدیریم متعلق به امپراتوری عثمانی در بئرشبع حمله کرد و آن را به تصرف خود درآورد. این رویداد آغازگر تهاجم به جنوب فلسطین در جریان نبرد سینا و فلسطین از جنگ جهانی اول بود. در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۷، پیاده‌نظام لشکر شصتم (لندن) و لشکر ۷۴ (یئومانری) از سپاه ۲۰ از سمت جنوب غربی، حملات محدودی را در صبح انجام دادند؛ سپس لشکر سواره‌نظام آنزاک (سپاه سواره‌نظام صحرا) حملات متعددی را علیه استحکامات دفاعی قوی که بر بخش شرقی بئرشبع مسلط بودند آغاز کرد که در نهایت منجر به تصرف آن‌ها در اواخر عصر شد. اندکی پس از آن، هنگ چهارم سواره‌نظام سبک (استرالیا) و هنگ دوازدهم سواره‌نظام سبک (استرالیا) از لشکر سواره‌نظام استرالیا (تیپ چهارم سواره‌نظام سبک) یورشی را به عنوان پیاده‌نظام سواره با سرنیزه در دست اجرا کردند که تنها سلاح آن‌ها برای حملهٔ سواره بود، زیرا تفنگ‌هایشان بر پشتشان آویخته شده بود. بخشی از این دو هنگ پیاده شدند تا به سنگرهای تل‌السبع که از بئرشبع دفاع می‌کردند حمله کنند. مابقی سواران نظام سبک به یورش خود به داخل شهر ادامه دادند و آن منطقه و بخشی از پادگان را در حالی که مشغول عقب‌نشینی نظامی بود به تصرف خود درآوردند.
◇ مرتبط
