جنگ‌ها و درگیری‌ها· دوران مدرن· 1992 – 1993

1993 Russian constitutional crisis

political unrest in Russia in September and October 1993

در سپتامبر و اکتبر ۱۹۹۳، در فدراسیون روسیه بر اثر درگیری میان رئیس‌جمهور وقت روسیه، بوریس یلتسین، و پارلمان کشور، بحران قانون اساسی پدید آمد. یلتسین یک خودکودتا انجام داد، پارلمان را منحل کرد و نظام حکومتِ ریاست‌جمهوری با فرمان را برقرار ساخت. این بحران با استفاده یلتسین از نیروی نظامی برای حمله به «خانهٔ شوروی» در مسکو و بازداشت قانون‌گذاران پایان یافت. در روسیه، این رویدادها به «کودتای اکتبر» (روسی: Октябрьский путч، آوانگاری: Oktyabr'skiy putch) یا «اکتبر سیاه» (Чëрный октябрь، Chornyi Oktyabr') معروف‌اند.

با انحلال اتحاد شوروی در دسامبر ۱۹۹۱، جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه به کشوری مستقل، یعنی فدراسیون روسیه، تبدیل شد. قانون اساسی روسیه مصوب ۱۹۷۸ از دوران شوروی همچنان برقرار ماند، هرچند در آوریل ۱۹۹۱ اصلاح شده بود تا منصب رئیس‌جمهوریِ مستقل از پارلمان را برقرار کند. بوریس یلتسین که در ژوئیه ۱۹۹۱ به ریاست‌جمهوری انتخاب شده بود، به‌تدریج اختیارات بیشتری را در دست گرفت و این امر به بن‌بست سیاسی با پارلمان روسیه انجامید؛ پارلمانی که در سال ۱۹۹۳ از کنگره نمایندگان خلق و شورای عالی تشکیل می‌شد. پس از برگزاری همه‌پرسی چهارگانه در آوریل دربارهٔ حمایت از رهبری او و سیاست‌های اجتماعی-اقتصادی‌اش، و نیز دربارهٔ حمایت از انتخابات زودهنگام، یلتسین خواستار انتخابات پارلمانی شد و در ۲۱ سپتامبر قوهٔ مقننه را منحل کرد؛ اقدامی که نه از سوی قانون اساسی مجاز بود و نه در همه‌پرسی تصویب شده بود.

در ۲۳ سپتامبر، پارلمان ــ به رهبری رئیس شورای عالی، روسلان خاسبولاتوف ــ یلتسین را استیضاح کرد، معاون رئیس‌جمهور الکساندر روتسکوی را رئیس‌جمهور موقت اعلام نمود و در ساختمان «خانهٔ سفید» سنگربندی کرد. ده روز درگیری خیابانی میان پلیس و تظاهرکنندگانِ وفادار به یلتسین و پارلمانی‌ها آغاز شد. در ۳ اکتبر، تظاهرکنندگان حلقه‌های محاصرهٔ نیروهای انتظامی پیرامون پارلمان را از میان برداشتند و با تشویق رهبران خود، دفاتر شهرداری را تصرف کردند و کوشیدند مرکز تلویزیونی اوستانکینو را به‌تصرف درآورند. در ۴ اکتبر، ارتش که تا آن زمان بی‌طرف مانده بود، به دستور یلتسین خانهٔ سفید را با تانک گلوله‌باران کرد و سپس با نیروهای ویژه به ساختمان یورش برد و رهبران بازماندهٔ مقاومت را بازداشت کرد. همهٔ افراد دخیل در این رویدادها بعداً در فوریهٔ ۱۹۹۴ از سوی دومای دولتی مورد عفو قرار گرفتند و از زندان آزاد شدند.

در اوج بحران، برخی روسیه را «در آستانه» جنگ داخلی می‌دانستند. این درگیری ده‌روزه مرگبارترین رویداد واحدِ درگیری خیابانی در تاریخ مسکو از زمان انقلاب اکتبر به‌شمار می‌رفت؛ ۱

این متن ماشینی ترجمه شده؛ مقالهٔ زبان اصلی مرجع اصلی است.